Drodzy Przyjaciele,

Pragnę serdecznie podziękować wszystkim uczestnikom Marszu Życia za obecność. Niektórzy z Was przybyli z odległych miast pokonując kilkaset kilometrów. Ci z nas, którzy rozpoznają w jak strategicznym momencie dziejów żyjemy, zdają sobie sprawę z tego, jak ważny jest publiczny głos opowiedzenia się za narodem żydowskim i za Izraelem. Jako narody świata żyjemy w czasie, kiedy będziemy musieli podjąć decyzję czy stoimy za, czy przeciw Izraelowi. I nie ma to nic wspólnego z polityką ale z Bożym wybraniem.

Z tego powodu oczywiste jest nasze oczekiwanie, jako organizatorów, żeby w Marszu Życia uczestniczyło jak najwięcej ludzi. Również z tego powodu, że ci, którzy choć raz byli, mogli poczuć ten wyjątkowy „smak” namaszczenia, wynikającego z publicznego opowiedzenia się za Izraelem. Jednocześnie chcę, żebyśmy pamiętali o jednym; na historię mieli wpływ nieliczni.

Historia Izraela, zapisana w Biblii, daje liczne dowody na to, że niewielu może mieć dominujący wpływ na wielu. Niewielu może przynieść przełom i zmienić historię narodu. Jednym z przykładów jest biblijny Gedeon. Wystarczy znaleźć się w odpowiednim miejscu i odpowiednim czasie, współpracując z Bogiem Izraela.

Tak też patrzę na ostatni Marsz Życia w Warszawie. To był ten sam „smak”, który towarzyszył nam przy okazji innych Marszów.

Warszawski Marsz Życia, był pełen małych cudów.

Szewach Weiss, który środę, przed Marszem powinien wrócić do Izraela ale zgodził się zostać do niedzieli żeby przyjść na Marsz. Nie musiał. Ci, którzy byli mogą poświadczyć, jak ważna była to obecność.
Ocalały z Holokaustu, Salomon Birenbaum. Po prostu pojawił się z odpowiednim miejscu i czasie na Placu Zamkowym. Był poruszony i wzruszony. Powiedział mi, że to co usłyszał i widział sprawia, że widzi sens swoich przyjazdów do Polski.
Pewna starsza Pani koło muzeum Polin przyjechała z Izraela i akurat natknęła się na finał Marszu pod Pomnikiem Bohaterów Getta. Polska Żydówka. Była pod wrażeniem.
Ten deszcz, który zaczął padać dokładnie po zakończeniu Marszu!

Dziękuję wszystkim którzy ciężko pracowali na sukces organizacyjny tego Marszu:

Przede wszystkim wolontariuszom fundacji „Pojednanie”. Zaprawieni w bojach wspaniali ludzie! Dobra robota!
Kościołowi Namiot Dawida z Warszawy – zawsze można na Was liczyć!
Porządkowym za gotowość służenia.
Dorotka Herok z zespołem „Klezmer”, za wyjątkowe namaszczenie do tańca.
Adamowi Woronowiczowi i Markowi Ciesiółce za wsparcie słowem i obecnością.
Natalce Majewskiej za, jak zwykle, niezwykłe wykonanie Hatikvy.
Łukasz Gryś – piękną pracę wykonałeś śpiewając i grając na gitarze!
Fotografom i kamerzystom za waszą pracę.
Akustykom i chłopakom od sprzętu nagłaśniającego, dzięki Wam byliśmy słyszalni!

Do zobaczenia na drogach życia!

Edward Ćwierz,

Prezes fundacji „Pojednanie”

Facebook – MARSZ ŻYCIA WARSZAWA 12.05.2019

Plac Zamkowy w Warszawie

Uroczystości rozpoczynające Marsz Życia

Goście specjalni marszu Życia: Salomon Birenbaum, Michał Sobelman, Szewach Weiss, Hadass Nisan.

Pani Hadass Nisan attache do spraw kulturalnych ambasady Izraela w Polsce.

Pan Salomon Birenbaum, 93 lata, polski Żyd mieszkający w Nowym Jorku. Przypadkowo znalazł się na stacji początkowej Marszu Życia. Był bardzo poruszony tym, co widział. Powiedział, że to, co zobaczył nadaje sens jego przyjazdom do Polski.

Prezes fundacji „Pojednanie”:

Edward Ćwierz – przemówienie

Przemówienie rozpoczynające uroczystości Marszu Życia.

Gość honorowy marszu:

Profesor Szewach Weiss – przemówienie

Izraelski politolog, polityk i dyplomata, profesor nauk politycznych, poseł do Knesetu w latach 1981-1999, w latach 2001-2003 ambasador Izraela w Polsce, Kawaler Orderu Orła Białego.

Goście specjalni:

Michał Sobelman

Rzecznik prasowy ambasady Izraela w Polsce, były redaktor naczelny pisma Słowo Żydowskie, tłumacz literatury hebrajskiej, scenarzysta filmów dokumentalnych.

Hadass Nisan – przemówienie

Attache do spraw kulturalnych ambasady Izraela w Polsce.

Salomon Birenbaum

Polski Żyd mieszkający obecnie w Nowym Jorku, ma 93 lata. Od roku 1941 przebywał w radomskim getcie, a potem był więźniem obozów w Auschwitz i Sachsenhausen.